در بخش اول Proxmox را نصب کردیم و در بخش دوم اولین ماشین مجازی را ساختیم. در این بخش سه موضوعی را میبینیم که برای استفادهی واقعی از Proxmox حیاتیاند: ذخیرهسازی، شبکه، و پشتیبانگیری.
ذخیرهسازی (Storage)
Proxmox دادههای مختلف را در «فضاهای ذخیرهسازی» نگهداری میکند. برای دیدن آنها، در درخت سمت چپ روی Datacenter کلیک کنید و به بخش Storage بروید. بهطور پیشفرض دو فضا دارید:
- local از نوع دایرکتوری است و برای فایلهای ISO، قالبهای کانتینر و فایلهای پشتیبان استفاده میشود.
- local-lvm از نوع LVM-Thin است و دیسکهای ماشینهای مجازی روی آن ساخته میشوند.
ستون Content مهم است: مشخص میکند هر فضا چه چیزهایی را میپذیرد. با دکمهی «Add» میتوانید فضاهای دیگری هم اضافه کنید، مثلاً یک اشتراک NFS یا یک ذخیرهساز شبکهای، تا فایلهای پشتیبان یا ایمیجها را جای دیگری نگه دارید.
شبکه (Networking)
هر ماشین مجازی برای ارتباط با دنیای بیرون به شبکه وصل میشود. Proxmox این کار را با یک «پل» (bridge) انجام میدهد. پل مثل یک سوییچ مجازی است که کارت شبکهی فیزیکی سرور را به کارتهای شبکهی ماشینها وصل میکند.
برای دیدن تنظیمات شبکه، گره سرور را انتخاب کنید و به System > Network بروید.
vmbr0 که کارت فیزیکی (اینجا enp0s2) را در بر میگیرد. ماشینهای مجازی از طریق همین پل به شبکه وصل میشوند.در نصب پیشفرض، یک پل به نام vmbr0 ساخته میشود که به کارت شبکهی سرور متصل است و همان آدرس IP سرور را دارد. وقتی در بخش دوم ماشین ساختیم، کارت شبکهاش خودکار به همین پل وصل شد. برای بیشتر کاربردها همین یک پل کافی است، ولی میتوانید پلهای دیگری برای جداسازی شبکهها بسازید.
نکته
هنگام تغییر تنظیمات شبکه، Proxmox تغییرات را ذخیره میکند ولی تا زدن دکمهی «Apply Configuration» اعمال نمیشوند. این کار باعث میشود اگر اشتباهی کردید، دسترسی خود به سرور را ناگهانی از دست ندهید.
پشتیبانگیری (Backup)
مهمترین کاری که هر مدیر سیستم باید یاد بگیرد، پشتیبانگیری است. خوشبختانه Proxmox این کار را بسیار ساده کرده. یک ماشین را در درخت انتخاب کنید و به تب Backup بروید.
روی Backup now کلیک کنید تا پنجرهی تنظیمات باز شود. چند گزینهی مهم:
- Storage: پشتیبان کجا ذخیره شود (اینجا
local). - Mode: حالت پشتیبانگیری. گزینهی
Snapshotبدون خاموش کردن ماشین کار میکند و معمولاً بهترین انتخاب است. - Compression: فشردهسازی فایل پشتیبان. گزینهی
ZSTDهم سریع است و هم فشردهسازی خوبی دارد.
با زدن «Backup»، کار شروع میشود و یک پنجرهی گزارش، مرحلهبهمرحله روند را نشان میدهد تا پیام TASK OK.
بعد از پایان، فایل پشتیبان در فهرست همان تب ظاهر میشود، همراه با تاریخ، قالب و حجم. هر وقت لازم شد، با دکمهی Restore میتوانید ماشین را دقیقاً به همان حالت برگردانید.
پشتیبانگیری زمانبندیشده
گرفتن پشتیبان دستی خوب است، ولی بهتر است این کار خودکار انجام شود. در بخش Datacenter > Backup میتوانید زمانبندی بسازید تا Proxmox مثلاً هر شب بهطور خودکار از ماشینها پشتیبان بگیرد.
جمعبندی
تا اینجا از نصب Proxmox شروع کردیم، اولین ماشین مجازی را ساختیم، و با ذخیرهسازی، شبکه و پشتیبانگیری آشنا شدیم. حالا یک پایهی محکم برای کار با Proxmox دارید.
در بخش بعد سراغ یک سناریوی واقعی میرویم: وقتی فقط یک IP عمومی دارید ولی میخواهید چند ماشین قابل دسترسی داشته باشید.
بخشهای این مجموعه
- بخش ۱: نصب Proxmox
- بخش ۲: ساخت اولین ماشین مجازی
- بخش ۳: ذخیرهسازی و پشتیبانگیری (همین بخش)
- بخش ۴: شبکه، از یک IP به چند ماشین
- بخش ۵: خوشه و دسترسپذیری بالا
- بخش ۶: ذخیرهسازی مشترک با Ceph
- بخش ۷: پشتیبانگیری با Proxmox Backup Server